1953, het verhaal

 

 

In de jaren na de watersnoodramp is er weinig aandacht voor de mensen die erbij betrokken waren. Na de 50-jarige herdenking in 2003 is er een toenemende bereidheid bij deze personen om hun verhaal te vertellen en het zwijgen te doorbreken. De watersnoodramp die op Texel, in Zeeland, Noord-Brabant en Zuid-Holland zoveel littekens naliet.

 

Oud-directeur van het Watersnoodmuseum Jaap Schoof – zelf ook ooggetuige – heeft het project ‘Oral History, 1953 het verhaal’ opgezet. Schoof spreekt met slachtoffers, redders en hulpverleners. Hoewel het project officieel in november 2013 is afgerond, komen er nog steeds verhalen binnen. Inmiddels beslaat het archief meer dan 300 interviews en 500 uitgeschreven herinneringen.

 

Doel van het project: Het ontsluiten, verzamelen en duurzaam bewaren van de geschreven en door middel van beeld en/of geluidopnames verkregen (on)bekende verhalen van of naar aanleiding van de watersnoodramp.

 

watersnoodmuseum.nl

De verhalen van en na 1 februari 1953, door slachtoffers, hulpverleners en andere direct betrokkenen van de watersnoodramp die op Texel, in Zeeland, Noord-Brabant en Zuid-Holland zoveel littekens naliet.

Update

Oral History – De mensen en hun verhalen
Oktober 2021 verscheen bij Prometheus het nieuwe boek van Selma Leydesdorff over Oral History.   Omgaan met de eigentijdse geschiedenis is ondenkbaar zonder de verhalen over het verleden. Selma Leydesdorff…
Lees verder